ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۳۱
 


هانیه خورشیدی

ژاپن جمعیتی بیش از 120میلیون  نفر دارد که بیش از 99 درصد  آنها به یک زبان واحد سخن می گویند.

 زبان ژاپنى ازنظرِ تعداد گویشوران مقام ششم را در جهان دارد، اما درهیچ نقطه ای خارج از ژاپن به این زبان سخن گفته نمی شود.

زبان ژاپنى از نظرِ نحوى به زبان­هاى آلتایی مانندِ ترکى ومغولی نزدیک است و البته از این نظر شباهتِ زیادى نیز به زبان کره ­ای دارد.

عده ای از پژوهشگران معتقدند زبان ژاپنى در سخت­واژه تحت تأثیرِ زبان­هاى malayi و پلینزیی ِجنوب ژاپن (در دوران ما قبل تاریخ) قرار گرفته است.

خط ژاپنى از چینى گرفته شده اما در واقع زبان­ هاى چینى و ژاپنى از نظرِ نحوى کاملاً با هم متفاوتند.

در قرن ۵ یا ۶ میلادى  ژاپنی­ ها از گراف­ هاى چینى براى نگارش استفاده کردند و در کنار آن، دو خط هجا نگاربه نام­هاى هیراگانا و کاتاگانا از تغییر گراف­ هاى چینى ابداع شد.

با آنکه زبان استاندارد ژاپنى بر اساسِ گویش توکیو از طریق وسایل ارتباط جمعى در سراسرِ ژاپن گسترش یافت اما لهجه مردمِ کیوتو و اوساکا هنوز اعتبار خود را حفظ کرده است.

 


نظرات ()
 
 
 
 

ترجمه و تنظیم: سید آیت حسینی

یو درویش

یو درویش (فرید درویش صفت) از مطرح‌ترین بازیکنان بیس‌بال کشور ژاپن، از پدری ایرانی و مادری ژاپنی در سال 1986 در اوساکا متولد شده است.

بیس‌بال از دیرباز محبوب‌ترین  ورزش کشور ژاپن بوده و بازیکنان بزرگ آن همواره مورد توجه و ستایش ورزش‌دوستان ژاپنی بوده اند.

پدر او، فرزاد درویش صفت از بازیکنان سابق تیم ملی فوتبال ایران است که با مادرش ایوکو در اواخر دهه 1970 در آمریکا هنگام تحصیل در یک دانشکده هنر در سنت پیترزبورگ، فلوریدا آشنا شدند.

 

یو درویشدرویش در 19 سالگی جوان‌ترین بازیکنی نام گرفت که به رکورد قرارداد 200 میلیون ین رسیده است و توجه همگان را به خود جلب کرد.

وی هم‌اکنون در سن 21 سالگی عضو تیم ملی ژاپن و از بازیکنان حاضر در المپیک پکن است.

درویش با ۱۹۶ سانتی متر قد از بازیکنان تیم هام فایترز ژاپن است.

نقش درویش درزمین، پرتاب توپ است  که شتاب ، نیرو و تکنیک‌ توپ‌های پرتابی او در ژاپن زبانزد دوستداران ورزش بیس‌ بال است.

 

در سال ۲۰۰۷ نشان"ساوامورا ایجی" که یکی از بزرگترین نشان‌ها برای ستایش از یک ورزشکار بیس بال در ژاپن است، به یو درویش داده شد.

 

پدر و مادر یو درویش

 

 

 

درویش در آگوست 2007 با سائه ‌کو بازیگر جوان و مشهور ژاپنی ازدواج کرد و در مارس 2007 صاحب فرزند پسری شد.

 تا چند سال پیش دورگه‌های ژاپنی از محبوبیت واقعی زیادی در ژاپن برخوردار نبودند و به دلیل اهمیت نژاد خالص در ژاپن، مشکلات بسیاری بر سر راه پیشرفت آنها قرار داشت. اما درویش با موفقیت‌های بسیاری که کسب کرده و با تبدیل شدن به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های کشور ژاپن، برای تمام دورگه‌های ژاپنی به نمادی از موفقیت و پذیرفته شدن در جامعه جدید ژاپن تبدیل شده است.

 

همچنین خبرگزاری فارس در این باره نوشت:

یک جوان ایرانی در مسابقات بیس بال المپیک 2008 پکن با تیم بیس بال ژاپن به میدان می‌رود. یو درویش، بازیکن ایرانی- ژاپنی تیم بیس بال ژاپن در المپیک پکن حضور یافته است.

 

 

یو درویش

به گزارش فارس ، یو درویش ، فرزند پدری ایرانی و مادری ژاپنی است که در آمریکا به دنیا آمده و پس از حضور در تیم های دانشگاهی، یکی از بزرگترین ستارگان این تیم محسوب می شود.


یو درویش تا سال گذشته دارای دو ملیت ایرانی و ژاپنی بود که با حضور در تیم ملی ژاپن، وی به عنوان بازیکن این تیم محسوب می شود.


این بازیکن 21 ساله هفته گذشته به عنوان یکی از 10 عضو تیم ژاپن برگزیده شد تا در کنار هم تیمی‌هایش رویای حضور در مرحله نهایی المپیک و کسب مدال را تحقق ببخشد.


درویش با 196 سانتی متر قد عضو تیم هام فایترز ژاپن است. نقش درویش درزمین پرتاب توپ می‌باشد که شتاب ، نیرو و تکنیک‌های توپ‌های پرتابی او در ژاپن زبانزد دوستداران ورزش بیس بال،محبوبترین ورزش در میان مردم ژاپن است.


در سال 2007 نشان"ساوامورا ایجی" که یکی از بزرگترین نشان‌ها برای ستایش یک ورزشکار بیس بال در ژاپن است، به یو درویش داده شد.


در تاریخ ورزش بیس بال ژاپن، درویش 21ساله پنجمین بازیکن بیس بال است که موفق می‌شود، پس از سه سال ورود به جهان حرفه‌ای ورزش بیس بال، چنین نشان بزرگی را دریافت کند.

 

 

 

 


نظرات ()
 
 
 
ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/٢
 

دینکرد که دانش‌نامه دین زردشتی لقب گرفته، از مهم‌ترین متون پهلوی است که به دستان پرتوان بزرگانی چون آذَرفَرنبَغ فَرُّخزادان، موبدان موبد فارس و رهبر زردشتیان در سدة سوم هجری، و آذَرباد اُمیدان، که به روایتی پشت ششم آذرفرنبغ فرّخزادان بود، تدوین نهایی یافته است. دینکرد در اصل نه کتاب را شامل می‌شده، اما کتاب های اول و دوم و بخشی از کتاب سوم آن از میان رفته است.

موضوعات مطرح شده در بخش های باقیماندۀ دینکرد به‌اختصار عبارت‌اند از: اصول عقائد زردشتی (کتاب های سوم و چهارم)، پاسخ های آذرفرنبغ به پرسش های یعقوب بن خالد و بُخت‌ماری مسیحی (کتاب پنجم)، اندرزنامه (کتاب ششم)، سرگذشت پیامبران پیش از زردشت، زندگی زردشت و ظهور اوشیدَر، اوشیدَرماه و سوشیانت در پایان جهان (کتاب هفتم)، خلاصة مطالب اوستای دورة ساسانی (کتاب هشتم) و شرح سه نَسک (= کتاب) از بین رفتة اوستای دورۀ ساسانی (کتاب نهم).

کتاب سوم مفصل‌ترین کتاب دینکرد است و حدود نیمی از دینکرد کنونی را دربر می‌گیرد. بیش‌تر بخش های کتاب سوم دینکرد جنبة جدلی، کلامی و فلسفی دارد. محور اصلی این کتاب اثبات اصول عقاید زردشتی و انتقاد به برخی از اعتقادات پیروان دیگر ادیان است. در لابه‌لای مباحث اصلی کتاب، مباحثی نیز در زمینه‌های مختلفی چون ازدواج با نزدیکان، اخلاقیات، اساطیر، پزشکی، داروشناسی و کیهان‌شناسی مطرح شده است.

متن پهلوی دینکرد تاکنون دوبار در بمبئی چاپ شده است: یک بار به کوشش سَنجانا در 19 جلد با ترجمۀ انگلیسی (ج1 تا 8 از سال 1869 تا 1897 در زمان حیات سنجانا و ج9 تا 19 توسط پسرش داراب تا سال 1928)، و بار دیگر به کوشش مَدَن در دو جلد در سال 1911. درِسدِن نیز در سال 1966 در ویسبادِن چاپی عکسی از نسخه‌ای با نشانۀ اختصاری B که در مؤسسۀ شرقی کاما (Cama Oriental Institute) در بمبئی نگهداری می‌شود، منتشر کرد. مشخصات کتاب‌شناختی این سه اثر چنین است:

1. Sanjana, P. D. B., The Dinkard, 19 vols., Bombay, 1869-1928.

2. Madan, D. M., The Complete Text of the Pahlavi Dinkard, 2 Parts, Bombay, 1911.

3. Dresden, M. J., Dēnkart: A Pahlavi Text, Wiesbaden, 1966.

 

قدیم‌ترین ترجمۀ موجود از دینکرد سوم، ترجمۀ انگلیسی سَنجانا است که در جلدهای 1 تا 9 از دینکرد چاپ وی آمده است. با وجود این، معروف‌‌ترین ترجمۀ موجود از دینکرد سوم ترجمۀ دومِناش به زبان فرانسه است که در سال 1973 در پاریس منتشر شد. فضیلت هم دینکرد سوم را به زبان فارسی برگردانده است. مشخصات کتاب‌شناختی دو اثر اخیر چنین است: 

1. De Menasce, J. P., Le troisième livre du Dēnkart, Paris, 1973.

2. فضیلت، فریدون، کتابِ سومِ دین‌کرد، تهران، 2ج، 1381، 1384.

شاید کمتر کسی از ایران‌شناسان بداند که ایران‌شناس برجستۀ ژاپنی، گیکیو ایتو ــ که مطابق سنت ژاپنی باید ایتو گیکیو (Itō Gikyō/伊藤義教) نامیده شود ــ همۀ کتاب سوم دینکرد را بر اساس چاپ مَدَن آوانویسی و به زبان ژاپنی ترجمه کرده بود، اما افسوس که تا زمان درگذشتش به سال 1996 در سن 87 سالگی، هرگز نتوانست حتی بخشی از کارش را تکمیل و منتشر سازد. با وجود این، اخیراً یکی از شاگردانش به نام تاکِشی آاُکی ــ یا به قول ژاپنیها آاُکی تاکِشی (Aoki Takeshi/青木健) ــ آستین همّت بالا زده و کار ناتمام استاد را به شایستگی به سامان رسانده و به چاپ سپرده است.

آاُکی در چاپ کتاب سوم دینکرد، یادداشت های زبان‌شناختی ارزشمندی بر آوانوشت های ایتو و توضیحات جامع و سودمندی برای خوانندگان ژاپنی‌زبان بر ترجمۀ ژاپنی وی افزوده است. پژوهشگاه فرهنگ شرق دانشگاه توکیو (東京大学東洋文化研究所) تا کنون شش بخش از این مجموعۀ ارزشمند را در مجلۀ پژوهشگاه فرهنگ شرق (東洋文化研究所紀要) منتشر کرده است. این شش بخش فصل های 6 تا 70 کتاب سوم دینکرد را شامل می‌شود. مشخصات این شش بخش چنین است:

1) ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献『デーンカルド』第3巻訳注・その1

(ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 1)، در: ش 146، دسامبر 2004، ص 41-72. (شامل
فصل های 6 تا 9)

2) ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献デーンカルド』第3巻訳注・その2

(ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 2)، در: ش 147، مارس 2005، ص 141-192. (شامل فصل های 10 تا 26)

3)故・伊藤義教氏転写&翻訳:ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献『デーンカルド』第3巻訳注・その3

(آوانوشت و ترجمۀ مرحوم گیکیو ایتو: ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 3)، در: ش 148، دسامبر 2005، ص 178-236. (شامل فصل های 27 تا 41)

4)故・伊藤義教氏転写&翻訳:ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献『デーンカルド』第3巻訳注・その4

(آوانوشت و ترجمۀ مرحوم گیکیو ایتو: ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 4)، در: ش 149، مارس 2006، ص 157-204. (شامل فصل های 42 تا 52)

5)故・伊藤義教氏転写&翻訳:ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献『デーンカルド』第3巻訳注・その5

(آوانوشت و ترجمۀ مرحوم گیکیو ایتو: ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 5)، در: ش 150، 16 مارس 2007، ص123-150. (شامل فصل های 53 تا 61)

6)故・伊藤義教氏転写&翻訳:ゾロアスター教書籍パフラヴィー語文献『デーンカルド』第3巻訳注・その6

(آوانوشت و ترجمۀ مرحوم گیکیو ایتو: ادبیات پهلوی کتابی زردشتی، دینکرد سوم، ترجمه و شرح، ش 6)، در: ش 151، 23 مارس 2007، ص220-270. (شامل فصل های 62 تا 70)
 برای آقای آاُکی آرزوی موفقیت داشته و بی صبرانه منتظر چاپ دیگر فصل های کتاب سوم دینکرد هستیم.


دکتر حسن رضائی باغ‌بیدی
(دانشگاه اوساکا)

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع: مجله گزارش میراث، شماره 20


نظرات ()
 
 
 
ساعت ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/٢
 

"رین" یک دختر بیست و یک ساله ژاپنی است که هرگز فکر نمی کرد روزی داستان نویس شود، ولی محبوب ترین سرگرمی او نوشتن حکایت عشق فجیع دو نوجوان روی تلفن همراهش بود که پاره به پاره به یک تارنما منتقل می شد و از آن جا به تلفن های همراه مشتری های تارنما می رسید.

او وقتی نقطه نهایی آخرین بخش از داستانش را گذاشت و آن را به تارنما تحویل داد، به مادرش گفت که داستانی نوشته است. مادرش به آرزوی بلندپروازانه دخترش خندید و باورش نشد، تا زمانی که صدها هزار نسخه از کتاب "رین" با نام "اگر تو" در قفسه های کتاب فروشی ها پیدا شد.

داستان "اگر تو" در ١۴٢ صفحه با چهارصد هزار نسخه فروش در سال ٢٠٠٧ در ردیف پنجم جدول پرفروش ترین داستان های ژاپن قرار گرفت. و در واقع،  پنج عنوان از ده داستان پرفروش ژاپنی متعلق به افرادی چون "رین" بود که داستان هایشان را به همین شیوه روی تلفن های همراه خود چیده بودند.

بازار داستان های تلفن همراه در ژاپن رونق روز افزون دارد. مثلا، در دیگر کشورهای جهان اگر کسی را ببینید که با تلفن همراهش ور می رود، به احتمال خیلی زیاد او در حال فرستادن یک پیام نوشتاری است. اما در ژاپن جوانانی که در قطار برای دقایقی طولانی به صفحه تلفنشان زل می زنند، به احتمال قوی در حال خواندن یا حتا نوشتن داستان هایی هستند که غالبا رمانتیک و عاشقانه است و گاه ترسناک و تخیلی.

شست های چابک و خونین

این نخستین نسل ژاپن است که با اینترنت و تلفن همراه بار آمده و برای خودش سرگرمی خاصی را اختراع کرده است. انگشت شست این جوانان چابکانه تر از انگشتان بزرگسالان روی دگمه های تلفن همراه می دود و حروف صدها صفحه داستان را می چیند.

میانگین شمار صفحات داستان های تلفن همراه دویست تا پانصد تاست. از فرط ساییدن دگمه های تلفن همراه انگشت شست "چاکو"، یکی دیگر از داستان نویسان زن، زخمی شد و او اکنون مجبور است داستان های پرخواننده اش را روی صفحه رایانه بچیند.

هشت سال پیش تارنمای ژاپنی "ماهو نو ای راندو" متوجه پدیده داستان نویسی کاربران اینترنت در تارنگار(وبلاگ) ها شد. این تارنما با دستکاری اندکی در نرم افزار خود امکان ارسال مستقیم داستان ها از تلفن های همراه به تارنگار ها را فراهم کرد و شمار داستان نویسان تلفنی یکباره افزایش یافت.

دو سه سال پیش، وقتی شرکت های تلفن همراه ژاپن تصمیم گرفتند امکان ارسال تعداد نامحدود پیام های نوشتاری را به مشتری ها بدهند، داستان نویسی تلفنی همه گیر شد. در پایان سال میلادی گذشته شمار مشتری های "ماهو نو ای راندو" به شش میلیون تن و تعداد داستان های همراهش به یک میلیون رسید.

سادگی، راز کامگاری

"کی تایی شوست سو" یا داستان های تلفن همراه غالبا شیوه نگارش ساده اى دارند و از واژه های پیچیده و غیرمتداول پرهیز می کنند. بدنه داستان را غالبا مکالمه بین شخصیت ها تشکیل می دهد.

فاصله های بزرگ میان جمله ها بدین معناست که قهرمان یا شخصیت داستان در حال فکر کردن است. نویسندگان آن نیز معمولا دختران یا زنان جوان "نانویسنده" یا غیر حرفه ای اند.

کوئیچیرو تومیوکا، پروفسور زبان و ادب ژاپنی در دانشگاه "کانتو گاکوئین" معتقد است که داستان های همراه شیوه تازه ای برای معرفی نویسندگان است، منوط بر آن که این نویسندگان جوان و آماتور مهارت خود را صیقل بدهند تا داستان های حرفه ای هم بنویسند.

اما در حال حاضر نویسندگان حرفه ای هستند که به کامگاری "نانویسندگان" غبطه می خورند. برای نمونه، "آسمان عشق" به قلم -هرچند در این مورد واژه "تلفن" مناسب تر از "قلم" است- زن جوانی با نام میکا، بیست میلیون خواننده تلفنی و اینترنتی داشت که رویای هر نویسنده حرفه ای است.

داستان "آسمان عشق" مرکب از ماجراهای جنسی و تجاوز و آبستنی و ابتلا به یک بیماری بی دوای یک دختر است که بعدا به شکل کتاب منتشر شد و در صدر جدول پرفروش ترین داستان های ژاپنی سال میلادی گذشته نشست.اما آن جا هم نهایت شهرت آسمان عشق نبود و فیلمسازان ژاپنی داستان را روی پرده سینما بردند.

سادگی، منشأ تنزل

اما منتقدان داستان های همراه از شیفتگی ژاپنی ها به این نوع داستان ها نگران اند و می گویند ملتی که نخستین کتاب ادبی منثورش را با نام "داستان گنجی" هزار سال پیش به جهان تقدیم کرده است، نباید گرفتار دام داستان های سطحی تلفنی شود. به باور آنها کیفیت ادبی پایین داستان های همراه موجب تنزل سطح ادبیات ژاپنی خواهد شد.

از سوی دیگر، با پیدایش داستان های همراه شمار هر چه بیشتر جوانان رو به خواندن آورده اند. در گذشته بی میلی جوانان و نوجوانان به خواندن از مشکلات عمده نسل جوان به شمار می آمد.

موفقیت داستان نویسان تلفن همراه شمار بیشتر جوانان را به شیوه نو داستان نویسی جلب کرده است و معمولا خوانندگان آنها جوانانی هستند که هرگز داستان حرفه ای نخوانده اند و داستان های ساده تلفنی را ترجیح می دهند.

افزون بر آن، قیمت مناسب تلفن های همراه آن را تقریبا جایگزین کتابخوان های دیجیتال گران قیمت کیندل، سونی و آیرکس کرده است.

بدین گونه، چیزی که چهار تا پنج سال پیش یک پدیده موقتی و سرگرمی گذرای نوجوانان ژاپن محسوب می شد، اکنون در جامعه آن کشور برای خود جای پای فراخی باز کرده است. 

منبع: داریوش رجبیان-جدید آنلاین


نظرات ()